We waren elkaar nog niet tegengekomen. Hij kwam even naast me zitten. Om me het beste te wensen voor het nieuwe jaar. Zwijgend keken we over het water in de mistige stille morgen. De zon leek zich nog even te verstoppen tussen de kale bomen.

Ja, het was het een mooie morgen. Dat we nog maar veel mooie morgens mochten mee maken op het prachtige plekje waar we wonen. En een beetje gelukkig zijn. En gezond. In het nieuwe jaar.

Of ik nog goede voornemens had? Nee dat had ik niet speciaal. Niet teveel op mijn mobiel, negativiteit uit de weg gaan, niet polariseren, niet roddelen? Hij had er ook nog een paar: naar de ander omzien, niet klagen, wat minder alcohol en snoepen. En vroeger naar bed. ‘Maar dat kun je je iedere dag voornemen hoor.’

Opgewekt gingen we ieder weer onze eigen weg. Ik dacht na over de goede voornemens. Een paar dagen geleden had ik ergens een artikel gelezen over goede voornemens. Thuisgekomen zocht ik het artikel nog een keer op. Vergeet die goede voornemens. Een jaarthema of een kernwoord brengt je verder staat boven het artikel van journaliste Hannah Keizer in het Nederlands Dagblad dat sinds een paar weken af en toe bij mij in de brievenbus ligt. (Een nieuwjaars ‘cadeautje’ van de buren een eindje verder op)

In het artikel wordt gepleit voor een jaarthema. De meeste goede voornemens sneuvelen namelijk binnen drie tot zes weken. Bij een jaarthema kies je voor een breed thema dat als een soort rode draad door je jaar loopt. Het kan een kernwoord zijn als ‘avontuur’ of ‘balans’ maar ook een korte zin als ‘altijd omhoog kijken’ of ‘met minder is ook goed’ of ‘terug naar het fundament.’ Het thema fungeert als een kompas. Je kunt er je keuzes op baseren.

Het schijnt trendy te zijn: het jaarthema. Er zijn boeken over en online zijn er allerlei tools om je op weg te helpen en vragen lijsten. Bij voornemens gaat het vaak om concrete doelen of resultaten, bij het jaarthema om intenties. Je kunt niet falen

Ik dacht na over wat mijn jaarthema zou kunnen zijn. Ik weet het. Eenvoud. In de breedste zin van het woord. Eenvoud. Niet te veel toeters en bellen, poeha, hoogdravendheid, ingewikkeldheid. Niet te moeilijk doen als het makkelijk kan. Niet te overdadig, niet te veel, niet te. Gewoon doen. Eenvoudig leven en zijn in alle schoonheid. Eenvoud in de breedste zin van het woord. En af en toe een feestje, of een gebakje, of iets heel moois. Maar af en toe. En met mate. Eenvoud. Ja.

• Bron: Nederlands Dagblad Gulliver, vrijdag 10 januari