Ook zo’n hekel aan? Kijk je in het voorjaar over een prachtig landschap in verre verten, wil je hetzelfde doen in september, is de horizon verdwenen. Kijk je op tegen een groene muur. Niks verten, niks weidsheid. Vanaf de 60 er jaren werden de boeren aangemoedigd maïs te verbouwen. Op die manier konden zij hun mest goed kwijt en zouden zij hun inkomsten omhoog schroeven. Overgaan op maïs, voedsel voor dieren: kassa. Zoals zoveel maatregelen van de landelijke en de bemoeizuchtige Brusselse overheid hadden de boeren niet veel keus het anders te doen. En daarmee verdween het karakteristieke Twentse boerenlandschap, met korenvelden tussen de weiden, bossen en heide. In plaats daarvan massieve groene gebouwen in het landschap.

Heb wel ‘ns overwogen een clubje of belangenorganisatie op te richten met de naam: “Voor een Maïsvrij Twente”. Maar u en ik weten dat wij daar het beste aan werken door minder vlees te eten en misschien wel vegetariër te worden. Dus: verander maïs-vol Twente en begin bij jezelf.

Hakselmachines hebben deze week hun werk afgerond. Het landschap ligt weer open. Uitgestrekte vlakten worden zichtbaar, indrukwekkende wolkenpartijen vliegen voorbij boven het Twentse herfstlandschap. Wachten op de winter die komt. Wat zag ik graag als daar in het voorjaar goudgele velden voor terug zouden komen. Korenvelden, fields of gold, champs de ble. .En dan een lint van wielrenners met gebogen ruggen daarboven.. mmmm.