café americano

Dit is het. Filter op het glas. Filterzakje nummer 4. Twee schepjes koffie Douwe Egberts snelfiltermaling. Kokend water opgieten. Eerst een klein beetje om het water in te laten trekken. Daarna een paar keer opgieten. Opgeklopte melk erbij en zie daar: een kop koffie die kan concurreren met de onvolprezen café Americano die ik op reis door Italië mocht smaken. Ik was op het idee gekomen door een boekje van Sis van Rossem. Ja de zus ‘van’. Sis van Rossem. Ze schreef columns. En in de *bibliotheek in Zwolle mocht ik het boekje met haar beste columns meenemen. ‘U kunt het in Nijverdal in de bibliotheek gewoon weer inleveren.’

In de eerste column uit de rubriek Dagelijks Leven beschrijft Sis hoe zij de lekkerste koffie zet. Op de bekende van Rossemmanier gaat ze tekeer tegen alle ‘fratsen’ in de keuken. Voor Sis geen kookeiland, geen magnetron, geen senseoapparaten, geen dimbare verlichting boven het aanrecht, en geen afwasmachine. Melk warmt ze op in een pannetje.

Ik heb het boekje achter elkaar uit gelezen. Door de ogen van Sis van Rossem kijken naar het leven van alle dag is een feest. Ze schrijft leuk. Net als haar broer in ‘De slimste mens’ heeft Sis een kritische kijk op allerlei verschijnselen in het hedendaagse. Maar ze laat ook een andere kant zien. Wat had ik haar graag alleen in een tv-programma gezien waar ze uitleg gaf over kunstwerken zonder onderbroken te worden door haar onbehouwen broers. De stukjes over kunst in het boekje zijn kleine kunstwerkjes op zich.

Vanmiddag ga ik het boekje brengen naar een vriend die in de lappenmand zit. Ik weet zeker dat hij ook erg gaat genieten van Sis haar columns. Wij houden van mensen die anders durven zijn. Dwars. Autonoom en authentiek. Mensen bij wie achter die grote mond een klein hart schuil gaat.

En dan weet Sis ook nog mooi te verwoorden waar het in het leven eigenlijk om gaat: niet om bezit, verre reizen of ‘kijk mij eens’, nee: Geluk is de ontroering door bepaalde gedichten, boeken, mooie muziek, een bloeiende boom in het voorjaar. De geur van de ontwakende aarde. De geploegde aarde in de herfst. Het feit dat ik nog leef! Of een goede kop koffie op een terras in Toscane zou ik er aan toe willen voegen.

* Sis van Rossem, kunsthistoricus en dramadocent werd bekend door het televisieprogramma Hier zijn de Van Rossems, waarin ze samen met haar broers Maarten en Vincent bekende plaatsen bezocht. Ze werd een bekende en geliefde tv-persoonlijkheid. Ze overleed vorig jaar na een val in haar huis op 77-jarige leeftijd.

* ‘Door de ogen van Sis van Rossem’ is een verzameling van haar beste columns over Kunst en Dagelijks Leven aangevuld met een interview met Sis van Rossem. Een uitgave van Historisch Nieuwsblad.

* Bibliotheek Stadkamer in Centrum Zwolle