Het is zondagavond. Ik ga mijn Wiske vanavond schrijven want morgen moet ik, ga ik naar een begrafenis. In het uitvaartcentrum waar ik afgelopen vrijdag ook al was. Het uitvaartcentrum waar ik iedere dag langs loop op mijn ochtendwandeling.

Ik heb zojuist de groenbak buiten gezet. Het is al donker. Aan de hemel een mooie volle maan. Als ik naar die hemel kijk moet ik denken aan al die mensen die daar zijn net als jij. Je moest eens weten hoeveel van de mensen die jij en ik kenden hier niet meer zijn.

Ik stel me wel eens voor hoe of wat de hemel zou kunnen zijn. En ik probeer me voor te stellen dat jij daar bent en al die anderen. Maar er komt geen beeld. Ik ben al lang opgehouden de hemel voor te stellen als een zaal vol mensen zingend voor Gods troon. Waar zijn ze dan, waar ben je dan? Ik denk wel eens dat je ergens zweeft, ergens verblijft, soms zelfs dicht bij mij, rond mij, in mij.

Laatst heb ik van je gedroomd, je was er maar ik kon niet bij je komen, ik probeerde het wel maar iedere keer was je op het laatste moment verdwenen. Ik kan je ook niet naar me toe halen als ik wakker ben. Dan kan ik wel over je denken en aan je denken maar niet zoals sommige mensen zeggen, dat ze die persoon ‘altijd in hun hart’ dragen.

In het bos kom ik soms een vrouw tegen met een hond die iedere dag naar het graf van haar kind gaat. Zo is zij elke dag opnieuw bij haar, zegt zij. Laatst zat ze op het bankje aan het water en ik ben even naast haar gaan zitten om een praatje te maken. We hebben samen naar het water gekeken, de vogels in de lucht en de herfstkleuren van de bomen. Tussen de struiken zagen we een ree, het leek of het ree naar ons stond te kijken.

Misschien is dat de hemel wel. Jij op een bankje aan het water. Om je heen de vogels en de bomen. De wolken in de lucht en de gouden glinstering van de zon over het water. Aardige mensen bij je. Een hond aan je voeten. En tussen de bomen een ree dat naar je kijkt. Dat dat de hemel is. Een plekje waar je gelukkig bent. En vrij. Zo vrij dat je af en toe naar iemand toe kan zweven.

Donderdag 2 november is het Allerzielen, de dag dat Katholieken hun doden gedenken.