Het is bijna half zeven, de avond gaat vallen over Nijverdal na een stralende zomerdag. Op de terrassen wordt bier gedronken, witte wijn, een hapje gegeten. Wielrenners in strakke pakjes zitten aan de koffie met appelgebak en slagroom. Een cabrio met open dak en gezonnebrilde zwaaiende jonge mensen rijdt toeterend door het dorp. Korte broeken, zonnepetjes, hoedjes, sandalen, slippers, fleurige zwierige jurken overal. Ja het het is zomer.

Een paar straten verderop loopt de laatste bezoeker door de open deur van een kerkgebouw naar binnen. Cijfers geven aan dat het aantal gelovigen en kerkgangers hard afneemt. Dat geldt in zekere mate ook voor Nijverdal, maar dat de kerk ‘leeg loopt’ is niet aan de orde in de Protestantse Gemeente Nijverdal. Zelfs op deze zomerse avond is de kerkzaal in het centrum van Nijverdal goed gevuld. Daar is wel een reden voor. De harpiste Regina Ederveen uit Doornspijk zal medewerking verlenen aan de eredienst. Blijkbaar zijn er veel mensen nieuwsgierig naar. Ze zullen niet teleurgesteld worden. Wonderbaarlijk wat de lieflijke klanken teweegbrengen. Er daalt rust en vrede neer in het gebouw. Het zingen onder begeleiding van een harp is zachter, ingetogener, intiemer. In de bijbel komt het verhaal voor van herder David die de depressieve en onrustige koning Saul tot rust brengt met zijn snarenspel op de harp. De kerkgangers kunnen het begrijpen.

‘Verkwikt en gelaafd’, zijn ze aldus een paar dames buiten bij de fietsen. Ze waren speciaal op de viering afgekomen vanwege harpiste Regina. Ze komen uit Rijssen. Ze hadden het gelezen op de website van de kerk. Volgende week komen ze weer. Dan is er een Johannes-de-Heer-dienst. Dat is heel wat anders. Dat wordt zingen ‘uit volle borst’. De dames gaan voor ze naar Rijssen terugfietsen nog even een ijsje eten op een terras. ‘Gezellig.’