Waar we dankbaar voor zijn. Een groepje mensen eet met elkaar en praat ‘ergens‘ over. Serieuze thema’s. Actuele zaken. Geen discussies, maar: ‘uitwisselen van ervaringen.’ Ruim twee uur. Onder het genot, want de gastvrouw kan fantastisch koken, met produkten uit eigen tuin, onder het genot van een heerlijke maaltijd denken we na over dankbaarheid deze keer. Waar ben jij dankbaar voor?

Een vrouw vertelt over de extra tijd die ze heeft gekregen na de diagnose dat ze ernstig ziek is. ‘Iedere dag erbij is een cadeau, daar ben ik dankbaar voor. En voor alle liefde die er naar mij toekomt.’ Een ander vertelt dat ze dankbaar is voor het het werk dat ze mag doen voor kinderen in moeilijke omstandigheden.’ Een man geeft aan dankbaar te zijn voor zijn fijne huwelijk en gezin.

Een oudere vrouw vertelt dat ze in een periode dat ze depressief was de tip kreeg om iedere avond 5 positieve dingen te schrijven in een zogenaamd ‘dankbaarheidsboekje.’ Dat had haar erg geholpen en ze doet het nog iedere dag ook nu ze al lang niet meer depressief is, in tegendeel ze is heel gelukkig en dankbaar want op haar oude dag heeft ze een leuke man ontmoet waar ze helemaal verliefd op is.

‘En jij?’ Waar ik dankbaar voor ben? Wat zou ik in een dankbaarheidsboekje schrijven? Ik vertelde dat ik dankbaar ben dat ik zo ontzettend blij en gelukkig kan zijn, dat ik dat in me heb. Gelukkig kan zijn met niks bijzonders. Dat is niet iedereen gegeven. Ik heb het van mijn vader. Die kon ook zo blij zijn met helemaal niks, omdat de zon scheen of omdat hij de zee zag. Mijn grote zus had het ook. Een vriendin van haar vertelde mij eens: jouw zus kon zo enthousiast over een aardappelveld vertellen dat je het idee had dat je daar allemaal naar toe moest. Het is een karaktereigenschap die we maar mooi meegekregen hebben. En natuurlijk het is niet allemaal feest in het leven, denk het maar niet, maar in barre tijden helpt die tip van een dankbaarheidsboekje misschien wel. Wat is er ondanks alles wel? Nog wel?