De spreker vraagt of de aanwezigen een mantra mee willen zingen ter afsluiting van zijn uiteenzetting over het soefisme. Daar heeft niemand bezwaar tegen. Integendeel. Zachtjes, ingetogen onder de sonore klanken van een handorgeltje klinken Latijnse woorden: dominum, miserere, donna nobis pacem. Het is doodstil als het orgeltje zwijgt. Iemand zucht hardop, diep.

Even later aan tafel in de kapel van Hof 88 in Almelo verzucht dezelfde dame, hoe indrukwekkend het was om samen te zingen, te vragen om en te verlangen naar, vrede, pacem. Ze kende niemand in haar omgeving die geen vrede wenst, of niet naar vrede verlangt en ze begreep niet wie de mensen zijn die oorlog maken of een ander dood wensen en hoe het dan kan dat er altijd, overal ergens oorlog is.

Liefde, harmonie en schoonheid zijn de kern van alle religies als inspiratiebron, daarom is het soefisme geen godsdienst maar een beweging had spreker Felix Erkelens verteld. Hij is verbonden aan het Universal Murad Hassil in Katwijk, waar een van de weinige soefitempels in de wereld staat. Hij vertelde ook dat in de erediensten op het altaar zeven kaarsen staan, zes voor de verschillende wereldgodsdiensten en een voor het soefisme. Hij had zijn eigen weg gevonden door zijn trauma’s in de ogen te zien op een lange eenzame reis door Noord Amerika, om vervolgens te proberen zijn ego los te laten en van uit zijn hart te leven in verbinding met God. Over die woorden werd nog lang nagesproken aan de tafels in de kapel.

In 2013 maakte ik met mijn zonen een wandeling van Katwijk naar Wassenaar en terug. Heen langs het strand. Terug door de duinen. Toen de jongste zoon een foto wilde maken, liet hij de camera die om zijn nek hing los en wees naar een plek in de duinen. Wat dat was. Die bol, daar? We wisten het geen van drieën. Een fabriek? Villa? Moskee?

We hoorden dat het een soefitempel was die in 1970 was geopend. Op deze plek in de duinen had de stichter van de soefie beweging Hazrat Inayat Khan in de zomer van 1922 een religieuze ervaring gehad toen hij op bezoek was bij Baron Van Tuyll van Serooskerken die een villa had aan Boulevard Zuid. Toen de soefi beweging onder leiding van Murad Hassil later op de plek tussen de voetbalvelden van Quick Boys en de Noordzee de tempel wilde bouwen was de ‘zwaar’ Christelijke bevolking van Katwijk niet erg enthousiast, de Raad van State moest er aan te pas komen om het plan groen licht te geven.

Inmiddels heeft de tempel haar bestaansrecht verworven. Op de pagina van de VVV kun je ze beide vinden. De Andreuskerk, bekend als de Witte Kerk aan de boulevard, en de Soefitempel, het Gebedshuis Murad Hassil. Broederlijk, bijna naast elkaar. Met uitzicht op zee. De grote oneindige geduldige zee, met haar wijdte, haar vrijheid, haar stilte en haar woestheid. Haar wiegende troost. Haar verraderlijke dreiging. De zee die altijd door gaat met bewegen. Terug, vooruit. Heen en weer. Eb, vloed. De zee die geen oordeel heeft.

Foto: Katwijk augustus 2013