Hoe zou je leven er uit zien als je als jongetje was geboren. We mochten er even over nadenken. Het was tijdens de Internationale Vrouwendag 8 maart 2025. In Nijverdal in eet- en werkcafe Kleurrijk waar ruim honderd vrouwen met elkaar de dag uitbundig vierden.

Anna van veertien vertelde dat ze heel blij was dat ze als vrouw was geboren. Maar als jongen had ze veel minder tijd voor de spiegel gestaan en was ze minder bezig geweest met haar uiterlijk en haar kleding. Wel dacht ze dat het als vrouw ingewikkelder is in het leven. Ze meende dat het voor jongens allemaal veel eenvoudiger is. ‘Ze worden ook zo anders benaderd.’

Ik moest er inderdaad wel ‘even over nadenken.’ En de afgelopen dagen heb ik dat ook nog gedaan. Een leuke vraag. Ook ik ben blij dat ik als vrouw ben geboren. Ja zeker. Al was ik altijd een jongensachtig meisje, ik was ook een echt poppenmoedertje en wat kon ik blij zijn met een mooi jurkje. Maar dat getob over ‘wat zal ik aantrekken’, ‘hoe zie ik er uit’ had ik graag ingeruild voor een broek, overhemd, jasje dasje, mooie leren schoenen, haren navy cut: klaar. Ja en ik denk dat ik dan om bepaalde eigenschappen andere reacties had gekregen dan ‘wat ben je toch fel en direct.’ En zouden er mannen zijn die denken laat ik maar niks meer zeggen anders denken ze daar heb je hem weer? Ik had zeker een andere baan gehad als ik een jongen was geweest: ‘schooljuffrouw’ was het hoogste voor een meisje dat goed kon leren volgens de meester. Wat had ik graag een universitaire studie met het daarbij behorende studentenleven gevolgd. Gesprekken over de laatste mode en gerechten in de keuken ruil ik graag in voor een pittige discussie over politiek. Ik praat graag met mannen. Verjaardagsvisites met een mannen- en vrouwentafel verfoei ik.

En toch.. Wat ben ik blij dat ik ben wie ik ik ben, die ik ben. Wat ben ik gelukkig met het leven dat ik geleefd heb en het leven dat ik nu nog ieder dag leef. Het had niet anders hoeven zijn dankzij het overvloedige lief en ondanks het overvloedige leed dat er was. Misschien had ik liever getrouwd geweest met een vrouw. Maar dan had ik geen kinderen en kleinkinderen gehad. En als er iets is wat mijn leven kleurrijk maakt zijn zij dat wel.

‘Laat je angsten achterwege, sta op en ga schijnen in het leven’, had Miriam, de spreker over de Vrouw van de Toekomst gezegd. Dat hebben we gedaan. In het verleden en op zaterdag 8 maart overal in de wereld. En vandaag en morgen in Nederland, in Afrika, in Irak, in Syrië, op de Filippijnen, in Rusland, in de Oekraïne, in Amerika, in China, in Zuid Korea, in Noord Korea, in Israel, in Ghaza, in Afghanistan, overal.

En in Enschede. Want daar woont dat meisje, die jonge vrouw: de Mens van de Toekomst: Anna.

Foto: Katwijk aan de Rijn 1955, moeder Clazien de Bruine met haar twee jongste kinderen, Willie en Hans.