We waren moe. We wisten niks. De oudste van ons wist heel veel, maar was het meeste vergeten.

Toch verlieten we goedgemutst tegen elf uur de Smidse in Nijverdal. We hadden het gezellig gehad en hadden genoten van de knap in elkaar gezette literaire pubquiz in vijf ronden. En. We hadden het niet eens slecht gedaan. Natuurlijk konden we niet op tegen de teams uit de bibliotheek- en mediatheekwereld en de docenten Nederlands, maar daarna stonden wij toch knap op de vierde plaats. Wij, het boekenclubje.

Als je een boek leest ben je nooit alleen wordt gezegd. Daarmee wordt niet bedoeld dat je niet met elkaar een boek kunt lezen. Want dat is ontzettend leuk. Gezamenlijk een boek lezen en daarna er met elkaar over praten geeft een extra dimensie aan lezen. Het vergt enige discipline om niet in discussie te gaan of een boek mooi, goed of interessant is. Ieder boek, ook een naar, een vervelend boek kan een boeiend en leerzaam gesprek opleveren. Een gesprek over een boek vanuit verschillende perspectieven kan een heel ander inzicht opleveren over het boek en je zelfs aanzetten om het boek nog eens te lezen.

Morgen gaan we met het boekenclubje De Gebroeders Karamazov lezen. Een pil van meer dan duizend bladzijden. Als het niet op het lijstje van ons clubje was ingebracht had ik het niet gelezen. En het was af en toe heel hard werken. Maar ik ben blij het gelezen te hebben en verheug me op de bespreking morgen. Ik wil maar zeggen: Als je van lezen houdt: word lid van een boekenclub, er zijn er veel. Informeer op internet of in de bibliotheek of zet er zelf een op. En doe dan met je clubje mee aan de pubquiz in maart ieder jaar georganiseerd door de sectie taal van ZINiN in de gemeente Hellendoorn: Een feestje.

Blijft dat ik nog steeds niet begrijp dat ik donderdagavond niet kon komen op het pseudoniem van Geert van Oorschot, die Twee Vorstinnen en een Vorst schreef. Notabene een van de boeken die niet naar de boekenmarkt verdween na de verhuizingen. Het staat in de witte kast op de plank met mijn lievelingsboeken: Peskens. Naar de oude anarchist Jef Peskens uit de jeugd van Geert van Oorschot in Vlissingen. Ja! Peskens!