80 Jaar Bevrijding. 22 Mei 1945. Oorlogsverhaal J.A. De Bruine

Gilles: “Zittend op de schouders van mijn opa zwaaide ik met mijn zakdoek naar het grote grijze schip, dat zich losmaakte van de kade. Daar gaat je vader zei mijn opa. Zes jaar later zat ik op de hooiwagen van oom Piet. We reden door het dorp en een militaire vrachtauto reed ons tegemoet. Op de treeplank stond een man in een mooi uniform. Hij riep: hee Piet ! Daar gaat je vader, riep oom Piet.”

Didi: “ De papa van na de oorlog kwam aan het eind van de oorlog thuis. 22 Mei 1945. (Jarenlang op 22 mei een gebakje gegeten.) Doordat m’n moeder nog niet aan de Valkenburgseweg woonde, moest de chauffeur nog zoeken. Maar de legerwagen was toen wel bijzonder in het dorp, dus was al gauw gearriveerd bij het huis achter de Roskam. De thuiskomst was een feest. Heel het dorp stond of liep bij ons voor de deur. De mooie vader in z’n marine-outfit was het middelpunt. Hij had ook sigaretten dus vrienden genoeg. De mooie borden werden uit de kast gehaald. Ik geloof dat een van de kinderen iets bij de bakker had gehaald. De Harmonie van Katwijk-Binnen speelde. M’n vader en moeder werden in de lucht gehesen en het was een groot feest. Toen we eindelijk naar binnen gingen konden we eindelijk die lekkere broodjes opeten. (Dat was toen heel wat. Eten was heel belangrijk in die tijd.) “

Adrie: “ Bijna zes jaar lang die leuke vent op de foto. Toen zomaar voor de deur die vreemde man, die mijn moeder deed huilen. Een slechte start. Toen na jaren de ergste grilligheid geluwd was, was hij een sportieve, meelevende, maar zeker ook liefhebbende trotse vader voor mij.”