bericht uit het AZC Barendrecht

Blz 67

Vanaf de eerste dag in Barendrecht waren we blij met de de rustige omgeving. In tegenstelling tot andere plaatsen is het hier stil en kalm. Binnen het AZC hadden bewoners soms meningsverschillen, maar ze eindigden altijd in goede harmonie. Er zijn fietsen bij het AZC en daarmee begon ik rond te rijden in Barendrecht. Ik bezocht een watermolen in Pendrecht. Een van de vrijwilligers liet me zien hoe de molen werkte en ik hielp hem’s ochtends daarmee. Toen hoorde ik in het AZC dat er vrijwilligers klaar stonden in de bibliotheek om Nederlandse les te geven. In de bibliotheek ontmoette ik veel interessante en vriendelijke mensen zoals Jo Polak die me les begon te geven in de Nederlandse taal. Hij trad ook op als coach. Hij was heel open toen hij over zijn leven sprak en over het dagelijks leven in Barendrecht. Ik heb ongeveer vier maanden met vrijwilligers in het AZC gewerkt om de buitenkant van ons verblijf schoon te maken en ik heb ook maandenlang voor andere mensen vertaald. Zo heb ik daar veel andere mensen geholpen. Inmiddels heb ik mijn oranje bankrekening gekregen, zoals veel Nederlanders die hebben. Ik ga vaak naar de sportschool. (Blz 66)

Nu kijk ik vol goede moed naar de toekomst. Ik ben blij dat het COA mij gebeld heeft met de verheugende mededeling dat ik met mijn moeder in Nederland mag blijven. Hopenlijk kunnen mijn vader en jongste zusje uit Irak ook naar Nederland. Nu kan ik nadenken over werk- en studiemogelijkheden. Ik hoop dat ik met mijn ervaringen als designer en AutoCAD vaardigheden bij een bedrijf in Barendrecht aan het werk kan. (blz 69)

Uit het boek ‘Overleven was ons motto’ het verhaal over het leven van Nader (2000, Damascus, Syrië) de ontberingen van de vlucht uit Syrië van Nader, zijn ouders en zusjes. ‘De oorlog in Syrië heeft diepe en blijvende wonden geslagen. Daarbovenop kwamen alle vreselijke ervaringen die ik onderweg in verschillende landen heb meegemaakt.’ Zijn vader en jongste zusje verblijven na allerlei vluchtpogingen en omzwervingen nog steeds in Irak.

Het boek is een uitgave van Bibliotheek AanZet, http://www.bibliotheekaanzet.nl , waar het boek ook te bestellen is. Het boek is geschreven door Nader Labbad en mijn goede vriend Jo Polak. Een indrukwekkend verhaal, een hoopvol verhaal ook.

‘Overleven was ons motto’, biedt stof tot nadenken over hoe we vluchtelingen het beste kunnen ondersteunen op hun weg naar integratie.(de Bibliotheek AanZet op de omslag)