Na de reünie kregen we allemaal een tas mee. In de tas een beker, een pen, een notitieblok en snoepjes met het nieuwe logo. Een rode letter R van scholengemeenschap Reggesteyn in Nijverdal. De school waar we werkten als docent, in de leiding, als conciërge, bij de administratie of in een ondersteunende functie. De letter R op een donkerblauwe achtergrond. Ik zag in de letter R wel iets van de plattegrond van een slot of een kasteel en dacht dat het blauw zou kunnen verwijzen naar de Regge, al is het water van de Regge eerder bruin dan blauw

Ik nam de tas gelijk in gebruik. Het is een mooie en stevige tas. Ik heb er al regelmatig een opmerking over gekregen: ‘Mooie tas! Mooi logo! Strak!’

Na een kinderverjaardag ging er aan het eind van het feest vaak een zakje met wat lekkers mee. En inmiddels is het gebruik van iets meegeven bij het afscheid allang niet meer beperkt tot kinderfeestjes. Bij allerlei gelegenheden kan je een tasje in de hand gedrukt krijgen met zogenaamde weggevertjes, gadgets. Het is vaak een commercieel middel om het eigen bedrijf of product te promoten. Dan vind je in de tas posters, stickers, petjes, pennen of foldermateriaal. Op internet is informatie te vinden waarom, voor wie, wanneer en bij welk evenement een ‘goodiebag’ past: ‘Een goodiebag is meer dan alleen een tasje met leuke spullen, het fungeert als een brug tussen gevers en ontvangers zoals organisatoren en deelnemers. Het creëert een positieve ervaring, versterkt relaties en kan zelfs een blijvende indruk achterlaten. Een sympathiek afscheidscadeau bij elk event.’

Vorige week kregen we aan het eind van een uitvaartbijeenkomst een puzzel als afscheidscadeau mee. Aan de binnenkant van het deksel was een bedankkaartje met foto geplakt. Uit een muur van puzzels mocht je een puzzel kiezen.

Ik zie voor me hoe bij de overledene altijd een puzzel op tafel lag. Je kon aanschuiven en een stukje leggen en meepuzzelen. Honderden puzzels maakte ze van minstens 1000 stukjes.

‘Een tedere herinnering: het beeld van jou gebogen over een puzzel. En wat een symboliek, al die stukjes en delen die jouw leven vorm gegeven hebben. Makkelijke stukken, die snel en vloeiend gingen en gedeeltes van de puzzel waar je maar niet uit kwam, waar je mee worstelde. Het leven als een puzzel. En uiteindelijk dat laatste stukje dat jouw leven rond gemaakt heeft. Een mooi leven, uniek, met de kleur van de liefde als hoofdmotief. Vaarwel lieve puzzelaarster.’