Ik liep zaterdagmiddag even naar het Kruidvat. Dat is twee keer naar rechts vanaf mijn huis. Eind van de straat rechtsaf langs cafetaria de Meyboom en dan bij bloemenzaak Weideman rechtsaf naar het Kruidvat. Op de terugweg werd ik op de hoek bij Weideman begroet door de marktmeester van wie ik de naam altijd vergeet. Hij vergeet mijn naam nooit. Ook nu begroette hij mij hartelijk en vroeg me ‘of het niks voor mij was.’ Hij bedoelde de bananen waar hij naar stond te kijken met een andere man. In een wit wagentje, een caddy, waarvan beide deuren wagenwijd openstonden lagen allemaal volle bananendozen. De marktmeester was aan het onderhandelen over de handel. De prijs van de hele handel, of een of twee dozen. De eigenaar van de witte caddy zakte in ijltempo met de prijs, maar marktmeester bleef schudden met zijn hoofd. En of het iets voor mij was? Ik zag mooie trossen bananen en dacht dat ik voor 5 euro toch geen miskoop deed voor een bananendoos vol bananen. Ik ken genoeg hardlopers en sportievelingen die tijdens het sporten heel vaak een banaantje bij zich hebben. Ik kon niet pinnen, maar de marktmeester wilde het mij wel voorschieten en de doos wel even stallen bij het cafetaria.

De doos was behoorlijk zwaar. Ik had beter het aanbod van de marktmeester om de doos bij me voor de deur te zetten aan kunnen nemen. Maar onderweg raakte ik al een paar trossen kwijt: aan de marktmeester, als bedankje; aan mijn hardlopende buren en aan buurman verderop, een 76 jarige die een paar weken geleden nog de marathon liep in Spanje.

Inmiddels ben ik alle bananen kwijt. Er liggen er nog een paar in de koelkast en de rest is verdeeld onder mijn sportieve kinderen en kleinkinderen en vrienden. Gisteren waren er twee jarig dat kwam mooi uit. Op de visite in Enschede vertelde ik nog een keer mijn opmerkelijke bananendeal.

Daar reageerde iemand dat ik waarschijnlijk bananen had van een Rip Deal. Hij vertelde me dat vorige week op de A1 een gewapende overval op een vrachtwagen had plaats gevonden. Ik had niet van de overval gehoord en wist ook niet wat een Rip Deal was. Op internet las ik dat een Rip Deal een overval is waarbij een koper wordt beroofd van geld of drugs. Op donderdag 18 december werd op de A1 op klaarlichte dag een vrachtwagen van Parts Express klemgezet door een paar personenauto’s. De chauffeur werd gedwongen de lading af te staan. Het zou gaan om 160 kilo cocaine. De chauffeur is inmiddels aangehouden, maar de daders zijn nog voortvluchtig. Bij een vorige Rip Deal waarbij 220 kilo cocaine ter waarde van 11 miljoen euro werd gevonden waren de pakketten cocaine verstopt tussen de bananen.

Ik vroeg me af wat mij had bewogen een doos bananen van 5 euro te kopen.

Misschien omdat we het die morgen bij de eindejaarsborrel van het klootschieten over de bananengebakjes van bakker Ehrenhard aan de Rijssensestraat hadden gehad? Die haalden we altijd op bij de koffie als er iets te vieren was. Of omdat het een mooie dag was, of zomaar, omdat we zo gelukkig waren.