Midden in het Drentse land ligt Amen, een piepklein dorpje: een paar boerderijen, nog geen 100 inwoners. Er is een camping en een kroeg, café De Amer. Op deze zondagmiddag in januari staat de parkeerplaats bij het café vol met auto’s. Op de weg voor het café staat een man met een geel hesje om de automobilisten te wijzen hoe ze het best langs de kant van de weg kunnen parkeren. Het optreden, een Try Out van Alex Roeka begint pas over een uur maar ook binnen is het al dringen om een plaatsje te vinden in het kleine zaaltje, theatertje, waar plaats is voor 100 mensen. Op de tafels liggen rode tafelkleden zoals vroeger thuis. In de pauze zijn er zelfgemaakte gehaktballen op een bordje geserveerd, zo uit de pan, met een rood servetje. Alles wordt gerund door vrijwilligers, iedereen wordt welkom geheten, er wordt gegroet, geknuffeld, gekust. Veel mensen lijken elkaar te kennen. Aan het eind van de voorstelling bedankt een mevrouw uit het publiek Alex, Reyer en Jeroen voor het optreden. Ze verwoordt precies wat de meeste mensen hebben gevonden denk ik, van deze middag.

Al jaren ben ik Roekafan. Ik ga als het even kan en niet te ver uit de buurt. In Amen was ik nog nooit geweest, ik kende het plaatsje niet. Toen ik de uitnodiging kreeg om mee te gaan naar Amen een half jaar geleden aarzelde ik geen moment. ‘Roeka in Amen, dat moet je een keer meemaken, ik neem je mee.’ Het klopt, Roeka en zijn mannen in Amen is Roeka in de overtreffende trap.

De mevrouw die bedankte had het over een dichter, een filosoof, een musicus, een cabaretier, een woordkunstenaar, een verteller met twee geweldige muzikanten.

Op de terugweg door het mistige landschap, probeerde ik de woorden op te slaan die ik wilde onthouden. Zonder succes. Ik bedacht dat ik van de middag had genoten zoals je kan genieten van lekker eten, zoals je er van op kan knappen, energie krijgen, inspiratie.

Roeka zong een ode aan Mozart. Ik heb de tekst beluisterd op Spotify. De laatste woorden had ik onthouden. Ik vind de tekst van het lied wel passend en vergelijkbaar met de bewondering die ik heb voor Alex Roeka. Ruim 80, geen hapering, energiek, scherp en teder, onnavolgbaar, met niemand te vergelijken. Ontroerend, humoristisch, filosofisch. Tovenaar van woorden, van muziek.

: jij bent het grootste, het allerhoogste wat de wereld ooit heeft gezien, je geeft me de rijkdom waar ik bij thuis kom, die ik eigenlijk niet verdien

ik voel een dringen door een schaamteloosheid springen, je mateloos zingende geest

het leven hoeft geen zin te hebben sinds jij er bent geweest

Die laatste zin zou je tegen ieder mens kunnen zeggen. Zeker tegen Roeka, Maar ook tegen jou. Jij die dit leest. Ja zeker.

• Amen ligt aan de weg van Rolde naar Hooghalen. Langs het dorp stroomt het Amerdiep (Bovenloop van de Drentsche Aa)

• Cultureel Cafe De Amer is een bekend klein podium met intieme concerten van bekende muzikanten zoals Muskee, Spigt, Daniel Lohues en Douwe Bob
• Voorstelling Alex Roeka op Drift Theatertour 2026

• Ode aan Mozart, zittend op een stoel, ingetogen gezongen: jij bent het grootste, het allerhoogste wat de wereld ooit heeft gezien
• Het is een gebruik in De Amer dat de kunstenaar wordt bedankt door iemand uit het publiek. Voor de voorstelling wordt iemand benaderd of die het wil doen. Geen bloemen, geen fles: woorden.