kijk mij eens

2015/01/img_0503.jpg

Kijk mij eens”, dat is vaak het gevoel dat je bekruipt als je facebook leest of twitter.
Hoe verantwoord ik mijn kinderen opvoed, wat een leuke vrienden ik heb, hoe goed ik ben, hoe origineel, hoe intelligent, hoe mooi, hoe sportief, hoe aardig, hoe succesvol en soms hoe te beklagen.
Of je wordt opgeroepen die en die muziek te beluisteren, naar dat concert, die tentoonstelling te gaan, dat en dat toch vooral te lezen.
Moet ik dat weten, denk je vaak, wil ik dat weten?

Je kunt je afvragen waarom doe ik dat eigenlijk.
Mezelf in de social media gooien, laten zien, laten horen.
En wat laat ik dan van mezelf zien? Welk beeld van mezelf breng ik naar buiten?
Een beeld losgezongen van de persoon die ik eigenlijk ben?

Vorige week overleed mijn zus. Voor de goede verstaander was het te lezen in een berichtje op facebook. Ik kreeg veel warme reacties. Maar ook de vraag: waarom zet je zo iets intiems op facebook.
Ik had er inderdaad over getwijfeld. En het toch gedaan.

Op facebook lees je allerhande rommel, onzin, ergerlijks, stuitends en !! zaken die je aan het denken zetten, raken, ontroeren.
Net als in het gewone sociale verkeer, waar je mensen ontmoet waar je je aan ergert zoals je mensen ontmoet die je warmte geven en inspiratie.
De zwijgers, de praters, de opgewonden standjes, de wijze bedaarden.

Misschien zijn de Social Media een soort van dorpsplein 2015. Een plaats waar je je kunt uitdrukken, jezelf laten zien, laten horen. Waar mensen elkaar zoeken, elkaar soms vinden en vaak niet. Elkaar roepen: zie mij, hoor mij, hou van mij.
kijk mij eens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s