In Dordrecht is veel veranderd tijdens de jaren dat ik er niet geweest ben. Straten die anders lopen. Water door de stad. Oude gebouwen die verdwenen zijn. Grote moderne hoge gebouwen er voor in de plaats. Maar slechter is het er niet op geworden. In tegendeel. Het oude stadscentrum met de hofjes, straatjes en pleintjes is smaakvol opgeknapt en ingericht. En de bomen waar ik me eigenlijk niets van kon herinneren, staan er op deze warme zondag in september prachtig bij. Wonderbaarlijk dat de platanen zijn blijven staan en daarmee de stad zo’n mooi aanzicht geven. Stadsvernieuwers hebben er een handje van bomen die in de weg staan te verwijderen onder het mom van ‘gevaarlijk’ omdat de bomen slecht zijn of ziek of aangetast door een of ander beestje.

Vandaag gaan de kinderen weer naar school. Misschien leren ze vandaag wel hun eerste woordje lezen. Misschien is dat wel ‘boom.’ Of misschien gaan ze voor het eerst naar het voortgezet onderwijs, en hebben ze zich voorgenomen ‘te gaan staan als een boom’ als er spannende dingen gebeuren. Want dat hebben ze kunnen leren op een cursus waar ze zijn voorbereid op de spannende overgang van het basis onderwijs naar het voortgezet onderwijs.

In een boekje met de beschrijving van een wandeling door de natuur stond op de laatste bladzijde de vraag: Je bent weer bijna terug op de plek waar de wandeling begonnen is, maar ga eerst nog even op het bankje in het gras zitten en kijk naar de bomen om je heen. Welke ‘boom’ zou je willen zijn en waarom? Overdenk het in je eentje of met je medewandelaar(s).

Een kromme boom, een hoge boom, een oude boom? In je eentje op een groot heideveld? In een bos samen met een heleboel anderen? Langs het water, op een berg? Ja wat voor boom zou ik willen zijn? Zou jij willen zijn? Wat voor boom ben ik, ben jij eigenlijk? Overdenk het in je eentje of met je medelezers.

Foto: Plataan aan de Stationsweg in het centrum van Dordrecht 01-09-2024