Toen ik op vakantie was, heerlijk ontspannen, gelukkig, droomde ik iedere nacht. Zonder uitzondering waren het nare dromen. Angstige dromen. De ergste kon je wel een nachtmerrie noemen. Stijf van angst werd ik wakker. Misselijk en verdrietig. Het duurde wel een paar uur voor ik rustig werd en tegen me zelf kon zeggen: het was een droom, het was maar een droom. Iedere keer als ik er aan terugdacht moest ik huilen en voelde ik me bang.

Een paar uur later ben ik de droom op gaan schrijven bij een kopje koffie op een Spaans terras. Op AI zocht ik naar de betekenis van dromen. Ik appte naar een goede vriend, een voormalig psychiater. Ik vroeg hem, wat mijn dromen mij wilden vertellen, waarom ik zo heftig droomde ineens terwijl ik zo relaxed was. En ik vroeg of dromen voorspellende waarde hadden. Ik droomde namelijk steeds dat mensen van wie ik hartstochtelijk houd, onbereikbaar werden of weg of dood gingen en ook nog op een afschuwelijke manier. Afschrikwekkend. Hij antwoordde dat het heel normaal is dat je in de vakantie droomt, omdat je dan tot rust komt en er iets verwerkt moet worden. Nee en dromen voorspellen niets maar laten je wel zien waar je diep van binnen heel bang voor bent. Ik was enigszins gerust gesteld, maar hield vragen. Waar komt dat gruwelijke in mijn binnenste vandaan? En in de bijbel en ook in andere geestelijke stromingen hebben dromen toch wel voorspellende waarde?

In de badkamer hangt een tekening die ik ooit maakte bij een begeleide meditatie onder leiding van kunstenares Annewil Jansen. Ik geloof dat het ging over je levensweg en wie je was. Ik weet het niet meer precies en ook de kunstenares niet. Ik heb er een portret van mezelf in gezien. En daarom heeft de tekening ook een plekje gekregen naast de de spiegel in de badkamer. De zwarte drakenkop, of wat is het eigenlijk, die vanuit die lege plek naar boven komt springt er uit. Mooie bloemen en vrolijkheid, veel groen en groenblauw. Bovenin sprankeling en speelsheid. Maar niet mis te verstaan vanuit een heel dun lijntje uit het niets, uit de leegte, het felgekraste zwart.

Vannacht heb ik weer gedroomd, weer angstig, weer over een wezen van wie ik zielsveel hou. Het was maar een droom en het heeft geen voorspellende waarde. Laat ik het daar maar op houden.