In september werd ik geboren. Ik weet wel waarom. Ik weet wel waarom ik het licht opzocht in september. Het is het mooiste licht van het jaar. De zon staat niet meer zo hoog, schijnt niet meer zo fel. Een zacht vriendelijk licht dat door de bedauwde struiken schijnt. Beginnende herfstkleuren, flarden nevels boven het gras, spinrag dat schittert in de zon. Vochtige kruidige geuren. Witte Wolkenluchten in het heldere hemels blauw.

Vanuit de veilige moederschoot de wereld in en dan je ogen openen, je handje voor de ogen want wat is het licht scherp. En als je dan een beetje aan dat licht gewend bent voorzichtig om je heen kijken en zien hoe mooi het licht is: het fluwelen strijklicht van september. Die wereld wil je wel in.

de stormen komen vanzelf wel
en de bittere kou.
de striemende regen

het harde felle licht dat alles genadeloos blootlegt
de hitte en de drukkende warmte

de onrustige wind, het noodweer, de donder, de bliksem

dat komt nog allemaal

Maar om te beginnen, heel voorzichtig, stapje voor stapje die boze buitenwereld in bij het zachte vriendelijke licht. Het milde licht van september.