nuance


Vrijdagavond ben ik er voor gaan zitten. Voetbal Inside, Veronica Inside, Johan Derksen. Na een week heftige discussies op de media wilde ik het wel eens met eigen ogen bekijken en aanhoren. Ik vroeg me regelmatig af wanneer de satire plaats maakte voor serieuze zaken. Grappen en grollen en dan ineens weer een degelijke analyse van een wedstrijd. Ik haakte gauw af en schakelde over op The Voice of Holland. Ook daar weet je niet wanneer iets echt is en wanneer gespeeld. Zijn de tranen van Ali B oprecht? Speelt Anouk het nurkse panellid of is ze dat echt? Het maakt mij niet uit eigenlijk als ze het speelt doet ze het heel erg goed en ik vind het heerlijk. Pleasers en naar-de-mond-praters hebben we meer dan genoeg. Niet interessant. Na The Voice bleef ik even hangen bij RTL Late Night met Twan Huys. Daar was Ilse de Lange en zij zong haar laatste hit. En hoe. “Lay your weapons down.” Prachtig.

 De maand december is begonnen. Gisteren de eerste advent. Het feest van het licht. Vrede op aarde. Zullen we eens ophouden te vechten? Over Zwarte Piet, over racisme, over homofobie, over te weinig vrouwen in de top 2000 of de schutting van de buurman? Lay your weapons down. Stop de agressie. Laten we zingen en dansen. Huilen en lachen. Lachen. Ja laten we lachen om ons zelf. Met elkaar. Om elkaar.