de woorden van je moeder 


Ze heeft de lach van Bette Middler, zo’n aanstekelijke hartelijke harde volle lach. Niet de Amerikaanse tandpastareclamelach, of het botoxlachje van Melania, niet het lievelachje van kijkmijeensaardigzijn, nee de diepuitdebuiklach, een heerlijke bevrijdende lach.

Joe Biden verdient de complimenten dat hij de getalenteerde en innemende Kamala Harris als running mate naast zich koos. Ze heeft zoveel charisma dat je uit moet kijken dat je niet weggeblazen wordt als witte man van 78 jaar. Maar Kamala is behalve mooi ook heel intelligent en slim. Bij de voorstelling van haar kandidaatschap als vicepresident, begon ze met een lofzang op Joe en dat deed ze heel slim. Ze begon met hem te loven en te prijzen, vooral om zijn rol als vader, hoe goed hij dat gedaan had toen zijn vrouw overleed, hoe hij als vader altijd tijd vond om ze ’s avonds voor te lezen voor het slapen gaan. Nederig vertelde ze hoe vereerd ze was dat zij mocht deel uit maken van Joe’s family. In een speech van een half uur beweegt ze vanuit het persoonlijke naar het politieke en geeft ze Trump ook nog een draai om de oren. Alles uit het hoofd. Het kost geen enkele moeite te blijven luisteren. Ik ben onder de indruk. 

Zaterdag werd geschiedenis geschreven. De dochter van een Jamaicaan en een Indiase met de naam Lotus wordt vicepresident van de Verenigde Staten. Ik ben er van overtuigd dat zij ooit de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten zal worden. Niet het type Angela Merkel. Ze loopt op hoge hakken en haar toon in het debat kan bikkelhard en scherp zijn. En denk erom je kunt het nooit ver in de Amerikaanse politiek brengen als je niet ook stinkend rijk bent. En geslepen. Gewiekst. 
Maar. Voor alles: gedreven. Haar Indiase moeder die haar samen met haar zus Maya alleen opvoedde bracht het haar bij: “Klaag niet over de wereld maar doe er iets aan.” Het is goed de woorden van je moeder ter harte te nemen.