dank voor wie je was

Het meisje van Albert Heijn dat buiten staat om mij de kar aan te geven spreekt me aan:”Sorry mevrouw, u kunt alleen contant betalen, er is een computerstoring.” Toevallig heb ik vandaag contant geld in mijn portemonnaie, in ieder geval genoeg voor de boodschappen die ik nodig heb. Als ik naar binnenloop zie ik wat de storing te weeg brengt. Door heel Albert Heijn staan mensen in de rij voor de paar kassa’s die open zijn. Tot ver achter in de winkel. Ik zoek de rij het meest links omdat die op twee kassa’s uitkomt, en sluit achter aan in de rij.

Er is een gelaten sfeer en al gauw ontstaan er gesprekjes en grapjes van achter de mondkapjes. Ik raak in gesprek met een mevrouw die net terug is uit Duitsland. Ze vertelt me van alles over haar verblijf in Berlijn. Voor ik het weet sta ik aan het begin van de rij. Zij gaat naar links, naar kassa één, ik rechtdoor naar kassa twee. Als ik naar buiten loop verontschuldigen de medewerkers van Albert Heijn zich voor het ongemak. Ik antwoord dat dat helemaal niet nodig is. Dat ik het ouderwets gezellig vond om weer eens in de rij te staan voor de kassa en gezellig met mensen kon praten. Sinds een half jaar praat ik met niemand meer in de winkel en de boodschappen scan ik meestal om de anderhalve meter afstand te houden. 
Ik had haar dus niet gemist. Dinsdag lees ik in Tubantia, dat Martine Eektimmerman, caissière bij Albert Heijn in Nijverdal op 47 jarige leeftijd is overleden. Als ik de foto zie bij het bericht, stokt mijn adem. Hè? Zij? Ik voel het bloed uit mijn gezicht trekken. Verder in het artikel lees ik dat ik niet de enige ben die zo geraakt is door haar overlijden. En al die mensen, gebruiken dezelfde woorden om haar te beschrijven: warm, vriendelijk, meelevend, betrokken.

Toen ik bezig was met de bouw van mijn huis vroeg ze me steevast hoe het ging, hoe ver het was. Toen ik een tegelzetter zocht, schreef ze me op een briefje de naam van een “goeie”. Ze keek je altijd recht, een beetje onderzoekend aan. Ik zag hoe ze een vervuilde, oude man geduldig hielp het pasje in zijn portemonnaie te zoeken. Hoe ze voor iedereen belangstelling had: “Hoe is het met je zus?”, “Doe de groeten aan je ouders hè!” 

Ik heb wel eens geschreven dat het beleid van Albert Heijn om caissières te vervangen door scanapparaten verboden zou moeten worden. Het praatje in AH met de caissières is voor veel mensen heel waardevol. Soms het enige liefdevolle echte contact op een dag.  Martine was een vrouw die het sacrament van de heilige aandacht in praktijk bracht achter kassa twee. Laten wij haar nagedachtenis eren door haar voorbeeld te volgen, de beweging voort te zetten. De beweging van aandacht, liefde, van oprechte belangstelling.

Lieve Martine Eektimmerman Frans: dank voor wie je was. Rust zacht. We zullen je niet vergeten.

Uitgesproken in SamenZijn @ HOIfm van 5 november 2020 

Aansluitende muziek: Move on van Abba