Ai ai, wat ziet hij er uit die arme tuin. Dor, droog. Het gras: stro. Vanachter het raam in de koele kamer ziet het er verschrikkelijk uit. Rommelig. Chaotisch. Na weken droogte en hitte ligt de tuin er als een slagveld bij. Wat te doen om het te fatsoeneren na de vakantie?

Gewoon maar beginnen. Onkruid trekken en dooie bloemen eruit. Iedere morgen als het nog koel is een paar uurtjes. Meter voor meter. En zie na een paar dagen ziet het er weer wat ordentelijker uit en zijn er zelfs weer mooie dingen te ontdekken! Een wilde margriet in het gele gras en grote blauwe bloemen waarvan ik de naam niet weet. Een enkele roos aan de struik vol uitgebloeide rozen. En kijk een duif. Het blijft een rommelige tuin maar look closely the beautiful may be small, of wel: kijk beter, kijk van wat dichterbij, de schoonheid is er wel en kan in iets heel kleins zitten.

Het is net als het leven, net als de wereld. Als je er uit de verte naar kijkt kan het er vreselijk uit zien. Of rommelig. Maar zoom maar eens in. Overal zijn lichtpuntjes te ontdekken. Overal gebeuren mooie dingen. De meeste mensen zijn aardig.