En het was zomer

image-4436853

Glooiende landschappen. Veelkleurige linten, compacte pakken wielrenners over brede en smalle wegen. Een kerktorentje, een kasteel. Weidevelden, een groepje koeien onder een boom. Wuivend koren, molenwieken. Eronder de stemmen van Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot. Met altijd dezelfde woorden.

Ja, de zomer is begonnen. De Tour de France is van start. Het decor is een palet van groen. We zijn in het Britse County Yorkshire. Het gifgroen doet je pijn aan de ogen. Langs de kant toeschouwers. De Engelse bevolking houdt net zo veel van de Tour als de mensen aan de overkant van de zee. Drommen, hordes, massa’s. Ieder viaduct lijkt wel een Alpe D’Huez aldus Thijs Zonneveld.

Kittel wint. De man met de mysterieuze glimlach alsof hij wil zeggen; ik weet iets wat jullie niet weten. En met dat haar. Kittelkapsel heet het, een Duitse jongeling uit de jaren van voor de oorlog. Wie donderdag de schitterende documentaire De nieuwe Helden had gezien wist dat Kittel weer zou gaan winnen. Ducrot en Dijkstra blijkbaar niet. Die spraken slechts over Mark Cavendish. Cavendish die het hele seizoen al naar deze etappe toeleeft. Harrogate, de geboorteplaats van zijn moeder. Cavendish die in Engeland in het geel wil rijden. Niet. Cavendish viel. Cavendish crashte. Kwakken, een kopstoot. Vraag Tom Veelers maar eens naar Cavendish. De tour van van 2013 werd een martelgang voor de Shimanorenner met dank aan horrible Mark.

Cavendish is naar huis. Back home, go home, stay home. De Tour gaat verder: op naar Frankrijk, op naar Parijs. Gelukkig is Parijs nog ver.

Domme renners

Jack+Bauer+is+er+kapot+van.

Drie Vlamingen in de kopgroep van de Ronde van Vlaanderen. Dat kan niet mis gaan toch? Dat wordt: “Vlaanderens Mooiste” met een Vlaamse winnaar.

Maarrrr er was nog een Zwitser. Niet eens topfit, moest nog eten op het laatst. Maar wel slim en vastberaden. De drie Vlamingen hadden het nakijken. Na een helse rit over 256 km kwam Fabian Cancellara als winnaar over de streep. Domdomdom: 3 Vlamingen en 1 Zwitser, dan weet je toch wat je moet doen om heel Vlaanderen een feestdag te bezorgen? Samenwerken, tactiek. Koersinzicht. Er zijn wielrenners die harder trappen dan het hele peloton maar nooit winnen. Domme renners. Het goeie wiel pakken, geen trap teveel doen, eerst het bordje leeg eten van een ander en wachten!

Veel wielertermen zijn gangbare uitdrukkingen geworden: afzien, afhaken, een tandje erbij, kapot zitten.
Vrijdagavond las ik op Facebook dat Thea ten Have van BurgerBelang kapot zat nadat ze was buitengesloten van verdere coalitieonderhandelingen voor het nieuwe college. In wielertaal: niemand doet nog een trap voor haar; ze doet niet meer mee, ze is gezien.

Komaan Thea, wanhoop niet, de koers is nog niet gelopen. Valpartijen, lekke banden, hongerklop. Alles is nog mogelijk. Grootste risico? Dat er een paar van die domme renners tussen zitten, zonder koersinzicht, zonder verstand van tactiek, die in hun enthousiasme de concurrentie in een zetel naar de eindstreep dragen.

Mais

mais04

Ook zo’n hekel aan? Kijk je in het voorjaar over een prachtig landschap in verre verten, wil je hetzelfde doen in september, is de horizon verdwenen. Kijk je op tegen een groene muur. Niks verten, niks weidsheid. Vanaf de 60 er jaren werden de boeren aangemoedigd maïs te verbouwen. Op die manier konden zij hun mest goed kwijt en zouden zij hun inkomsten omhoog schroeven. Overgaan op maïs, voedsel voor dieren: kassa. Zoals zoveel maatregelen van de landelijke en de bemoeizuchtige Brusselse overheid hadden de boeren niet veel keus het anders te doen. En daarmee verdween het karakteristieke Twentse boerenlandschap, met korenvelden tussen de weiden, bossen en heide. In plaats daarvan massieve groene gebouwen in het landschap.

Heb wel ‘ns overwogen een clubje of belangenorganisatie op te richten met de naam: “Voor een Maïsvrij Twente”. Maar u en ik weten dat wij daar het beste aan werken door minder vlees te eten en misschien wel vegetariër te worden. Dus: verander maïs-vol Twente en begin bij jezelf.

Hakselmachines hebben deze week hun werk afgerond. Het landschap ligt weer open. Uitgestrekte vlakten worden zichtbaar, indrukwekkende wolkenpartijen vliegen voorbij boven het Twentse herfstlandschap. Wachten op de winter die komt. Wat zag ik graag als daar in het voorjaar goudgele velden voor terug zouden komen. Korenvelden, fields of gold, champs de ble. .En dan een lint van wielrenners met gebogen ruggen daarboven.. mmmm.

Fietssnelweg

Markenrit_2012_fiestssnelweg_F35

“Fiets! Snel! Weg! Niet achteromkijken! Jelle weet ‘t. Hij heeft een gat. Het is nu een zaak van volhouden, doorzetten en alles geven in de eindsprint. En vooral niet achterom kijken. “

Het groen-witgekleurde rennersveld is samengesteld uit klasbakken, knechten, waterdragers, wieltjesplakkers en pannenkoeken, Binnenkort wordt duidelijk wie er mee gaan naar 19 maart 2014. Er hangen er al een paar aan het elastiek. Die gaan we niet terug zien. Onzichtbaar, niet goed meer, niet goed genoeg, te oud of… De slimsten houden zich rustig in de buik van het peloton en pedaleren mee met de rest, het oog gericht op de kopman.

Pas aan de meet worden de prijzen uitgedeeld. Wie pakt de felbegeerde leiderstrui, wie staan er op het podium? Spannende tijden voor raadsleden en aspirant raadsleden.

Wie komen terug op de lijst? Nog nieuwe gezichten? En wie wordt kopman?( Want een vrouw? Wie dan?) Wordt het toch Coes, geen mooie stijl, maar goede resultaten? Of blijft t de hoekige maar o zo slimme Jan Scholten? Of mag meesterknecht Jeroen Piksen een keer? Of misschien wel mooie Bertus? En, wie weet, komt daar van achter Piet Jansen met zijn teamspirit zomaar naar voren gesprongen. Niet eenvoudig de taak van de kiescommissie van het CDA. Ik houd ‘t op Jelle met zijn souplesse. Verdapperen nog even Jelle. “Fiets! Snel! Weg!”