blauw

  

Het is de laatste lente in dit huis. Deze plek. 40 Jaar mijn plek. 

De tijd is gekomen om verder te reizen.

Ik zit in het zonnetje achter het glas. Koffie met opgeklopte melk. Roze koek. De Messe G Dur van Schubert. De schilderijen van schoonvader tegen de witte wanden. De schilderijen met de mooie blauwen.  Blauw. Mijn kleur. Het blauw van blauwe druifjes. Van vergeet-mij-nietjes. Van Frankrijk. Van de lucht. Van het water. De rivier. De zee. Blauw. Waarachtig blauw.

Ik zou wel willen blijven in dit moment. Het willen vasthouden. Het licht, de kleuren, de muziek. Niet verder reizen. Blijven. Een foto. Geen film.

De koffie is op. En de roze koek. De Messe G Dur afgelopen. Kom. Verder. Waarachtig leven