woede

  

Deze woede moet je serieus nemen aldus de rector van de universiteit in Leuven Denys in het programma De Nieuwe Wereld zondagmorgen. Onderwerp van het gesprek was respect. Was de Duitse cabaretier die de Turkse premier Erdogan doelbewust beledigde respectloos? Denys was niet gecharmeerd van de grove aanval van de Duitse cabaretier. Maar waarom wel begrip voor de beledigende, respectloze en smakeloze opmerkingen van de meute in Steenbergen op een bijeenkomst over de komst van Vluchtelingen? 

“Serieus nemen omdat dit de woede is van een onmachtige onderlaag die zich niet gehoord weet”, meent Denys. Als je mensen maar lang genoeg negeert en kleineert moet je niet gek opkijken dat dat op een dag zich tegen je keert. Dat de bom een keer barst. Die woede was de kiem van de Tweede Wereld Oorlog. De vernedering bij het Verdrag van Versailles. Maar ook de kiem voor het ontstaan van IS. De vernederde top uit het Irakse leger is de harde kern van IS. 

Vernederen, kleineren, negeren: De voedingsbodem van woede en haat ook in het klein. 

Op internet floreert de woede over van alles en nog wat in niet mis te verstane taal. Ebru Umar krijgt gistermorgen support, maar ook een berg modder. Helaas heeft de Nederlandse intellectuele en bestuurlijke elite geen ander antwoord dan neerbuigende afwijzingen over de taal die gebezigd wordt. Reageren op  de vorm en niet op de inhoud van de boodschap. 

Hoog tijd verbinding te maken met de boze en verongelijkte massa. 

“Alles is een uiting van liefde of een vraag om liefde”. En dat hoorde ik weer op een zonnige morgen in de Achterhoek.