geen politicus


Burgemeesters hebben er een hekel aan. Gisteravond Eberhard van der Laan, in Zomergasten van 2015  de burgemeester van Rotterdam, Aboutaleb, en ook de burgemeester van mijn woonplaats houdt er niet van als zij er aan herinnerd wordt dat zij lid is van een politieke partij. Burgemeesters staan immers boven de partijen en zijn er voor alle inwoners. Maar ze zijn wel degelijk voortgekomen uit een politieke partij. Je wordt geen burgemeester als je geen lid bent van een politieke partij. En je moet wel aardig actief zijn geweest in die partij om burgemeester te kunnen worden. 

In Nederland is slechts 2% van de stemgerechtigden lid van een politieke partij en van die 2% is misschien 2% actief. Dan praat je over een groep van ongeveer 7000 mensen die de politiek bepalen en onder wie de baantjes zoals die van burgemeester verdeeld worden. Dat is dus de politieke elite van ons land. Eberhard van der Laan is lid van de PvdA, een partij die 50.000 leden telt, 0,3% van de kiesgerechtigden. De PvdA levert samen met de VVD en het CDA het leeuwendeel van de burgemeesters in Nederland. Niet erg als die mensen het goed doen zoals vd Laan en Aboutaleb en Anneke Raven. Maar desalniettemin.
80% Van  de bevolking ging dit voorjaar naar de stembus. Dat is heel veel. Met andere woorden: aan de inwoners van Nederland ligt het niet. Vervolgens gaat de politiek haar rituele dans beginnen. Achter de deuren, ondoorzichtig. Langdurig. Straks komt er uit de hoge hoed een clubje begenadigden dat het land gaat regeren. Dan mogen we weer kijken naar wie de baantjes zijn gegaan en naar het theater in het parlement. In deze tijd wordt achter de deuren besloten hoe het de komende jaren zal gaan en het gekrakeel zal gaan over details en bijverschijnselen. Van der Laan was niet zuinig met zijn kritiek op het kinderachtige gedoe in de Kamer. :”Daar hebben de mensen zo’n hekel aan”. Ik denk dat hij daarom liever niet geassocieerd wil worden met het woord politicus. Geef ons staatsmannen, burgemeesters, koningen, profeten. Wijze mannen en! vrouwen. Lieve mensen, zoals Eberhard vd Laan. 

En toch. Ik blijf zitten met de vraag: hoe is het Eberhard van der Laan gelukt het zo ver te brengen in een partij van ellebogen, de partij die zo onzorgvuldig met haar mensen omgaat. Denk aan Job Cohen, aan Diederik Samsom. En aan Ella Vogelaar die als een vuilniszak voor de deur werd gezet door haar partijgenoten. Het was uitgerekend Eberhard van der Laan die haar in 2008 als minister opvolgde. Ik had hem graag de vraag gesteld. Hoe behoud je je menselijkheid in het keiharde politiek bedrijf?