gezocht


Ik droom. Ik ben in een grote stad en zoek. Waar naar, waar heen, dat weet ik eigenlijk niet. Ook probeer ik iemand te bereiken met mijn telefoon. Dat lukt ook niet. Ik zie een leeg beeldscherm. Geen reactie op mijn bericht. Ik loop en loop, maar kom steeds bij een pleintje met een boom uit. Ik ben bang, wanhopig, in paniek. Hijgend word ik wakker. Het is een bekende droom, ik ken haar, maar het is lang geleden deze keer. Ik ken de nachtelijke zoektocht in vele variaties, maar het is altijd hetzelfde thema: zoeken naar iets waar je niet bij kunt komen, en onveranderlijk angstig. De omgeving, de gebouwen die er in voorkomen, komen me op de een of andere manier bekend voor, maar ik weet zeker dat ik ze nooit heb gezien.

Ik hoor buiten iemand hoesten, daar ben ik waarschijnlijk wakker van geworden. Verlost uit mijn droom.

De dag er voor ben ik naar de film “Vele hemels boven de zevende”, de verfilming van het gelijknamige boek van Griet op de Beeck geweest. Ik was ondersteboven van het boek en heb geaarzeld of ik de film wel wilde zien. De film is inderdaad bij lange na niet het boek, maar aangrijpend was de film zeker. ” Ik heb gehuild aan het eind”, vertelde de mevrouw van de kaartjes. Ik ook. Ik weet ook dat ik bang was. Een gezin, een familie die elkaar gevangen houdt, de onmacht elkaar te bereiken, eindigend in een explosie, waar alles er uit gegooid wordt, het ingehouden geweld dat naar buiten komt en het nog uitzichtlozer maakt en eenzamer. Ik vond het angstig. Dat zal het dus wel geweest zijn. Mijn droom. Net als de man onder mijn raam: alle rommel er uit hoesten. 

Griet op de Beeck vraagt zich in het boek af waarom we andere woorden gebruiken voor eenzaamheid, verdriet en angst, “want het voelt hetzelfde”. Ik heb het genoteerd in mijn opschrijfboekje met het nummer van de bladzijde (293). Nu ik de woorden weer tot me door laat dringen, denk ik nee, nee verdriet voelt open, is bevrijdend, is niet fijn maar is ontlading. Verdriet kan ook zoet zijn. Angst is benauwdheid, beklemming, een knoop in je buik. Weten dat het ergens is en het niet kunnen vinden.