krediet

Kent u hem nog? Dirk Scheringa? De gewone jongen die het zo ver gebracht had. Na de mulo in Winschoten en de Rijkspolitie in verzekeringen gegaan. Kredietbemiddelaar. Een eigen bank Dirk Scheringa Bank, DSB. Voorzitter van voetbalclub AZ. Kunstverzamelaar. Een eigen museum. Het kon niet op. Maar hij viel. Hard. Woekerpolissen, onrechtmatige financiele transacties. Pieter Lakeman deelde de laatste klap uit. Hij adviseerde mensen hun geld van de bank af te halen. Er volgde een bankrun. DSB was niet langer kredietwaardig en de Nederlandse Bank verklaarde op 19 oktober 2009 de bank failliet. Afgelopen DSB, AZ, Museum. Dirk Scheringa afgeserveerd. 

In het interview uit de 90er jaren van de vorige eeuw met een nog jonge Scheringa door meesterinterviewer Ischa Meijer laat Scheringa zich fileren. Mooie termen voor schandelijke praktijken. Een PL( persoonlijke lening) is “sparen achteraf”. De belastingen en de woningstichtingen brengen de mensen in de geldproblemen, niet de optelsom van allerlei wazige verzekeringen. “Sjoemelen, louche, failliet achteraf”, noemt Meijer het. Maar Scheringa blijft beleefd en vriendelijk en verontschuldigt zich voor zijn beperkte woordenschat. “Geeft niet”, zegt Meijer, “het gaat goed”.

 Anno 2018 gaan banken gewoon op de oude voet voort nadat ze 10 jaar geleden zijn gered door de belastingbetaler. Een bank, de ING wast zelfs crimineel geld wit. De ING komt weg met een schikking. Ik heb me afgevraagd waarom een Dirk Scheringa wel in het stof heeft moeten bijten en de ING en de Nederlandse Bank niet. Omdat er geen Ischa Meijer meer is of een Pieter Lakeman? Of omdat Scheringa een kleine jongen was, een van de mulo, een buitenstaander, niet one of us? Ik moet denken aan de meester van mijn lagere school, die helemaal los ging als een jongen uit de arbeidersbuurt ondeugend was en de ogen dicht deed als de etterbakjes uit de villawijk hetzelfde deden.