annie

Annie is een sportieve vrouw met een grote bos grijze krullen. Als je haar in de verte aan ziet komen zou je haar niet de leeftijd geven die ze heeft. Dat zie je wel als je dicht bij haar staat en als je goed kijkt hoe ze loopt zie je dat ze licht trekt met haar linker been.

Ze loopt dagelijks naar het dorp om boodschappen te doen. Die doet ze in haar rugzak.

Annie woont in het Rooie Dorp*, het wijkje aan de andere kant van het Leo ten Brinkepark. In het wijkje werden in de vorige eeuw de karakteristieke huisjes met de rode dakpannen gebouwd voor de arbeiders van textielfabriek Ten Cate. Tegenwoordig is het een gewilde wijk voor jongeren en jonge gezinnen. Als er een huisje te koop staat is het al verkocht voor het bord in de tuin staat en voor een prijs die een paar jaar geleden niemand voor mogelijk zou hebben gehouden.

Annie woont in haar straat het langst van iedereen en is één van de oudsten. Ik weet het omdat ze de buurvrouw is van een kennis van mij. Zodoende weet ik ook dat zij alle kinderen in de straat bij name kent. Ze onthoudt hun verjaardag en weet wanneer er iets te vieren valt en er een klein cadeautje gebracht moet worden. De kinderen bellen nooit voor niets aan voor de kinderpostzegels of een sponsorloop, voor een voedselactie voor arme mensen of een handtekeningenactie van school. Ze gaan dan weg met een centje en een snoepje, want naast de voordeur van Annie staat naast het busje met munten een trommeltje met lekkers. Het gevolg is dat iedereen blij is met Annie. En omdat Annie aardig is wil iedereen ook graag aardig zijn voor Annie. Zo werkt dat. Als haar tv het niet meer doet, komt de buurman even helpen, zware boodschappen hoeft ze zelf niet te doen, die nemen anderen voor haar mee. En als ze een paar dagen niet gesignaleerd is wordt er door het raam gekeken of aan de deur geklopt.

Iedereen houdt van Annie: groot en klein, mens en! dier. Ja ook de honden uit de buurt worden helemaal blij als ze haar aan zien komen: ze trekken aan de riem en beginnen te kwispelen, want straks gaat de hand van Annie in haar jaszak en dan verschijnt er een klein plastic zakje met honden snoepjes waar Annie er één, twee uithaalt. Niet meer. Een aai en een zwaai en dat was het. Annie moet door.

* Uit de serie Voorbijgangers in het Leo ten Brinkepark(6)

*

Luchtfoto met links het Rooie Dorp, in het midden het Leo ten Brinkepark, en rechts de Vd Steen van Ommerenstraat. De ingang en de uitgang van de combitunnel zijn duidelijk zichtbaar.

Nb: De personen uit de serie Voorbijgangers in het Leo ten Brinkepark zijn fictief, ze hebben zonder meer eigenschappen en kenmerken van mensen die hier voorbijgaan, maar niet meer dan dat.

Meer lezen uit de serie? Scroll naar beneden en klik de groene pijl aan