popje

Bij thuiskomst ontdek ik in het schuurtje op de bagagedrager van mijn fiets een pakje. Als ik mijn koffer binnen heb gezet haal ik het pakje op en scheur het papier open. Er komt een Schanulleke van heel zachte stof te voorschijn. Ik hoef het kaartje dat er bij zit niet te lezen om te weten wie dit pakje bezorgd heeft. Dat kan alleen maar van M zijn, mijn oude buurman, de kunstenaar die zo vriendelijk en beleefd is en op Leonard Cohen lijkt. Hij leest altijd mijn stukjes en geeft me commentaar. Hij weet heel goed waarom ik mijn stukjes ‘Wiskes’ noem. Hij weet ook dat het popje van Wiske een speciale betekenis voor mij heeft. Hij luistert goed naar mij, hij denkt over me na en in het kaartje wat er bij zit heeft hij vriendelijke en lieve woorden geschreven. Het ontroert mij zelfs een beetje: dit onverwachte welkomstcadeautje bij terugkeer in mijn lege huis na een korte vakantie.

Een paar dagen later wil ik het papier waar het popje inzat opruimen en valt er uit het papier een opgerold A4tje. Er zit een rood koortje om. Dat herken ik van vorige cadeautjes. Op het A4tje staat een verhaal over Kafka die in Berlijn in een park een meisje tegenkomt dat huilt omdat ze haar favoriete pop is kwijtgeraakt. Kafka helpt haar met zoeken en belooft haar de volgende dag terug te komen om opnieuw te helpen zoeken. De volgende dag als ze de pop nog steeds niet gevonden hebben, geeft Kafka het meisje een brief ‘die haar popje had gestuurd’ met de boodschap: ‘Huil niet, ik ben op reis om de wereld te zien. Ik zal je schrijven over mijn avonturen.’ Kafka ontmoet het meisje iedere dag in het park en leest haar de avonturen van het popje voor. Het meisje vergeet het verdriet om haar popje en geniet van de verhalen die Kafka haar voorleest. Op een dag geeft Kafka haar een pop ten afscheid: haar popje is terug. Het meisje vindt dat de pop helemaal niet lijkt op ‘haar’ popje. Kafka geeft haar nog een brief mee naar huis waarin de pop schrijft: ‘mijn reizen hebben mij veranderd.‘ Een jaar later sterft Kafka. Vele jaren later vindt het inmiddels volwassen meisje een briefje in de pop. Ondertekend door Kafka met de woorden: ‘Alles waar je van houdt, zal waarschijnlijk verloren gaan, maar uiteindelijk zal de liefde op een andere manier terugkeren.’

Ik zou er op willen antwoorden: Als je een geschenk ontvangt pak het dan zorgvuldig uit, doe het niet achteloos, misschien ontdek je een onverwachte verrassing, een ongedachte parel, ergens verstopt of verborgen of achtergebleven in het papier. Kostbaarder misschien nog wel dan het cadeau zelf.’

* De poppenbrief van Kafka is een waar gebeurd verhaal. (kafka -kring.nl)

* Schanulleke, ook wel Schabolleke genoemd is het popje van Wiske in de strips Suske en Wiske. Het popje is onafscheidelijk van Wiske: Het kostbaarste bezit van het stoere meisje Wiske.