Applaus

media_xll_6930634

Ze kunnen er wat van in Nederland. Klagen, mekkeren, zeuren. Over buitenlanders die niet eens in hun straat wonen, over een paar euro om te parkeren, over takken die over de schutting hangen. Over teveel regen over teveel zon. ’t Is nie gauw goed. In de media niet veel anders. Bakken met modder, schelden. Ongebreideld, grenzeloos. Waar over nou eigenlijk.

 
Toen was er echt wat aan de hand. En Nederland viel stil.

 
Een groepje hoogwaardigheidsbekleders in het zwart. Geen small talk. Ernstige gezichten. Het gegroefde gelaat van de koning. Zacht brommende vliegtuigen die als vogels neerstrijken. Hun buiken openen zich. Korte bevelen. Voetstappen. Een trompet. Het getik van touwen in de vlaggenmasten. Weer de trompet.

 
Stil. Het blijft stil. Nederland kijkt ademloos toe. Een paar uur televisie met alleen maar beeld. Een eindeloze rij zwarte auto’s in het Hollandse avondlandschap. Dwarrelende bloemen. Een zacht applaus. Geen overbodige gesprekjes, geen gesnotter, geen gezwaai naar de camera. Nederland zwijgt.

 
Op het respectloze gegraai in de resten van een neergestort vliegtuig reageert de Nederlandse bevolking na de eerste verontwaardiging waardig en waarachtig. Met stomheid geslagen. Geen woorden voor. Geen tekst. Meegenomen door haar leiders die plotseling staatsmannen bleken te zijn. Applaus.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s